شنبه 5 مرداد1387
هر وقت از تنگه ي چهار زبر رد ميشوم (كه ازفضا معمولا دم دم هاي مرداد ماه است) تا جايي كه گردنم راه ميدهد نگاه ميكنم:كوه ها را در خت ها و هر چه كه به چشم بيايد .امسال دوباره اوايل مرداد از آنجا گذشتم.و نگاه كردم تله ي بزر گي را كه هوانيروز به آن افتخار مي كند . لاشه هاي كه بيست ساله شده اند .و... قصد دارم مطلبي بنويسم از اين شرايطي كه ايجاد شد و اينكه آن يك فرصت بدست آمده نبود بلكه واقعه اي ساختگي كه ارزش افتخار كردن ندارد .
